Eileen Bosch

Eileen Bosch

“Met het doorgeven van verhalen, op papier of op de planken, hoop ik anderen aan het denken te zetten. Ik vind dat de mensen om me heen vaak veel vertellen maar dat de meerderheid niet goed luistert. De meeste mensen luisteren vooral om weer te kunnen antwoorden. Dat is natuurlijk niet helemaal de bedoeling van luisteren. Als je écht luistert naar iemand gaat er een wereld vol nieuwe inzichten voor je open. Die wereld vind ik waanzinnig interessant.


Als sinds ik kan lezen en schrijven, schrijf ik graag verhalen. Het liefst verhalen die aansluiten op maatschappelijk thema’s. Rechtvaardigheid speelt in mijn verhalen vaak een belangrijke rol. Blijkbaar vond ik dat als kind al heel belangrijk. Toen ik dertien was schreef ik een boek over pesten en een boek over homoseksualiteit, omdat dat thema’s waren die toen speelden in mijn omgeving. Ik vond het belangrijk om hierover te schrijven en op die manier andere mensen aan het denken te zetten.

In de laatste jaren van de middelbare school ben ik het schrijven gaan combineren met mijn passie voor theater. Mijn ouders namen me vroeger altijd mee naar het theater en in 2006 zag ik Beauty and the Beast in het Circustheater in Scheveningen. Die musical maakte een diepe indruk op me en vanaf dat moment wilde ik zelf ook op de planken staan. Ik speelde mee in de Blerickse Revue en in The Wizard of Oz van het Valuascollege. In mijn tijd op het Valuascollege ontdekte ik dat ik creatief schrijven misschien nog wel leuker vond dan zelf op de planken staan. Aan Cats en Titanic werkte ik daarom mee achter de schermen. De combinatie van schrijven en theater past perfect bij me. Na de middelbare school wilde ik daarom graag de studie Writing for Performance gaan doen in Utrecht. De tweede optie was Creatief Schrijven in Arnhem. Helaas werd ik voor beide opleidingen afgewezen en werd het de Hogeschool voor Journalistiek in Tilburg.

Sinds drie jaar zit ik in het bestuur van Sidera Theaterproducties. Dat is een Venlose stichting die elk jaar een eigen musicalproductie opvoert. Ik heb de musical Bring It On vertaald en help mee achter de schermen. Ik hoop dit jaar af te studeren aan de Fontys Hogeschool Journalistiek. Mijn scriptie gaat over hoe Nederlandse media omgaan met racisme. Laatst zei iemand tegen me: ‘Ach, dat racismedebat… We hebben toch allemaal problemen?’ Zo’n uitspraak zegt heel veel over waar het wat mij betreft misgaat als het gaat over luisteren naar elkaar. Als je je verdiept in een ingewikkeld en actueel thema als racisme, moet je je eigen meningen en problemen loslaten en je inleven in een ander. Voor veel mensen is dat te moeilijk, dus is het zaak om bepaalde thema’s op een luchtige, laagdrempelige manier bespreekbaar te maken.

Zelf haal ik veel inspiratie uit het platform DAMN, HONEY. Het platform wordt gerund door twee Nederlandse vrouwen die door middel van een podcast, boek, evenementen en sociale media bepaalde vraagstukken rondom vrouwen en de maatschappij ter discussie stellen. Het is heel knap hoe zij op een speelse, grappige en toegankelijke manier spreken over beladen thema’s als discriminatie, diversiteit en seksualiteit. In de toekomst wil ik anderen graag op eenzelfde manier aanspreken en inspireren om na te denken over zichzelf en hun rol in de maatschappij.”